Druk
Zanim wynaleziono druk, teksty musiały być przepisywane ręcznie przez ludzi zwanych skrybami. W ten sposób można było produkować niewiele książek, co sprawiało, że były one bardzo drogie. Drukarz w ciągu jednego dnia mógł wytworzyć tyle książek, ile skryba w ciągu całego roku. Książki i gazety stały się więc ogólnie dostępne, a wędzą i nowe idee mogły się szybciej rozprzestrzeniać. Pierwszym drukowanym tekstem były kartki z modlitwami, wyprodukowane w Japonii w VIII w. Wykonane były za pomocą drewnianych klocków z wyrzeźbionymi wypukłymi znakami i obrazkami. Jednakże ^^ zrobienie każdego klocka trwało bardzo długo i mógł on odbijać tylko jedną stronę. Około roku 1045 Pi Sheng, członek królewskiego dworu w Chinach, wynalazł ruchomą czcionkę. Używał on wypalanej gliny do produkowania pojedynczych chińskich znaków, które po umieszczeniu w metalowej ramie, były gotowe do druku. Znaki te mogły być ponownie wykorzystane do tworzenia nowych stron. W XV w. Johannes Gutenberg (ok. 1400-68), niemiecki drukarz, który nie znał technik wykorzystywanych w Chinach, stworzył swoją własną wersję ruchomej czcionki. Odlewał on pojedyncze czcionki z metalu. Litery potrzebne do każdej strony tekstu układane były w metalowej ramie i kładzione na prasie. Następnie smarowano je tuszem i przyciskano do nich papier. W ten sposób można było produkować tysiące kopii, a czcionki mogły być ponownie wykorzystywane do składania nowych stron. Gutenberg, by móc prowadzić swoje prace, zaciągnął pożyczkę u kupca Johannesa Fusta. Fust chciał czerpać zyski z tego wynalazku. W 1455 roku wygrał on proces z Gutehbergiem i przejął cały jego sprzęt drukarski. Razem z przyrodnim synem, który kształcił się u Gutenberga, założył drukarnię. Przed śmiercią Gutenberg mógł obserwować, jak jego pomysł wykorzystywany jest w całej Europie i jak przysparza innym dużych zysków. Do 1500 r. w Niemczech funkcjonowało już 100 pras drukarskich, a w Hiszpanii 30.
| |