Rewolucja w biurze

 

Dzięki masowej produkcji miniaturowych części elektronicznych, w biurach pojawiło się wiele skomplikowanych urządzeń. Edytory tekstów, fotokopiarki i telefaksy uprościły dokonywanie transakcji handlowych na całym świecie. Nowy sprzęt umożliwia coraz większej liczbie ludzi pracę w domu. Pierwszą praktyczną maszynę do pisania zaprojektował w 1867 r. Christopher Sholes (1819-90), amerykański wydawca gazet i polityk. Spędzał wiele wolnego czasu eksperymentując. Razem z przyjacielem, Carlosem Gliddenem, wynalazł on maszynę z klawiaturą cyfrową, którą postanowili następnie przekształcić w maszynę literową. Shołes zbudował około 30 różnych maszyn i zaprojektował układ klawiatury podobny do tego, którego używa się obecnie. Nie wzbogacił się na swoich wynalazkach. Patent sprzedał przedsiębiorstwu Reming-ton and Sons, które sprzedało swoją pierwszą maszynę do pisania w 1874 r. Maszyny te stały się wkrótce bardzo popularne. Pisarz Mark Twain, jeden z pierwszych entuzjastów wynalazku, pisał swe dzieła na takiej właśnie maszynie. W 1928 r. Amerykanin Richard Drew wynalazł taśmę klejąca ogólnego użytku. Znana była ona pod nazwą "scotch". Składała się z paska przezroczystego plastiku, pokrytego z jednej strony warstwą kleju. W 1938 r. Laslo Biro (1900-85), węgierski artysta i dziennikarz, oraz jego brat Georg, chemik, opatentowali projekt pierwszego długopisu. Nazwali swój długopis "biro". Tusz ze zbiornika wewnątrz długopisu spływał na poruszającą się swobodnie stalową kulkę. Wynaleziono do długopisów specjalny tusz. Wysychał on natychmiast po zetknięciu z powietrzem. Długopis został po raz pierwszy wykorzystany przez Brytyjskie Królewskie Siły Powietrzne, ponieważ tusz nie wyciekał na dużych wysokościach.

| |