Technologie

Zanim w XIX w. wymyślono urządzenia do przesyłania informacji, komunikowanie się było procesem bardzo powolnym i trudnym. Ludzie mogli jedynie przesyłać listy przez posłańców lub sygnały, wykorzystując bębny, dym, ogień, dzwony kościelne i odbicia światła w zwierciadle. W większości metody te były efektywne jedynie na krótkich dystansach, a korespondencja na dalsze odległości była bardzo czasochłonna. Nawet po wynalezieniu statków parowych, list wysłany z Europy podróżował do Australii miesiącami. Claude Chappe (1763-1805), Francuz, wprowadził system zwany telegrafem, co oznacza ,,pisanie na odległość". Na wzgórzach zbudowano sieć wież. Każda wieża posiadała maszynę zakończoną dwoma dużymi ramionami, które mogły przyjmować 49 różnych pozycji. Każda z pozycji odpowiadała literze lub cyfrze. Operator mógł przesyłać wiadomości z jednej wieży do drugiej. System okazał się bardzo udany. Do połowy XIX wieku sieć wież rozciągała się we Francji na przestrzeni co najmniej 4828km. Pierwszą elektryczną maszynę telegraficzną wyprodukowali w 1837 r. brytyjscy wynalazcy: William Cooke (1806-79) i Charles Wheatstone (1802-75). Impulsy elektryczne przesyłane były za pomocą przewodu do urządzenia odbiorczego. Impuls powodował ruch kilku igieł, zamontowanych na tarczy odbiornika. Igły wskazywały litery, przekazując wiadomość. W 1843 r. amerykański artysta Samuel Morse (1791-1872) zaprojektował nowy kod telegraficzny, którym zastąpiono system Cooke'a i Wheatstone'a. Nadał on każdej literze alfabetu kodowy odpowiednik w postaci kropek i kresek. Kiedy przekazywano wiadomość, długie elektryczne impulsy oznaczały kreski, a krótkie - kropki. Alfabet Morse^ używany jest w nie zmienionej formie do dzisiaj.

| |