Technologie

Pod koniec XVIII w. gazety i książki stały się tak popularne, że ręczne prasy nie mogły nadążyć za popytem. Friedrich Kónig (1774-1833), drukarz i inżynier z Saksonii (obecnie część Niemiec) oraz jego wspólnik - Andreas Bauer zaprojektowali prasę napędzaną parą. Drukowała ona 1000 arkuszy na godzinę, cztery razy szybciej niż prasa ręczna. Maszyna Kóniga, wyprodukowana w 1814 r., miała dwa duże bębny, na których umieszczano papier. Po zadrukowaniu na każdym z nich jednej kartki papieru, bębny obracały się, wciągając nową czystą kartkę. Płyta z czcionkami była, w miarę potrzeby, automatycznie pokrywana tuszem. W 1886 r. Ottmar Mergenthaler (1854-99), niemiecki zegarmistrz, wynalazł sposób składania i odlewania czcionek w wiersze. Urządzenie to nazwano linotypem. Tekst pisano na klawiaturze, jak na maszynie do pisania. Maszyna składała tekst każdego wiersza (linii) j czterokrotnie szybciej niż było to możliwe poprzednio, zachowując między k literami i słowami prawidłowe odstępy. W 1965 r. wynaleziono w Niemczech komputerową metodę składania czcionek, zw&ną Digiset. Tekst wystukiwany był na klawiaturze i przechowywany w pamięci komputera. Następnie tekst przetwarzano w impulsy elektryczne, używając lasera, a te z kolei w postaci fotograficznego obrazu tekstu przenoszono na papier fotograficzny i wywoływano. Komputerowy skład czcionek - Digitek, pokazany poniżej, stworzono w latach 80. Tekst przechowywany w pamięci komputera jest zamieniany w kod impulsów elektrycznych, a ten zmieniany na kod impulsów świetlnych. Obraz tekstu wyświetlany jest na papierze fotograficznym za pomocą głowicy naświetlającej.

| |