Mapy i pomiary
Mapa stanowi dwuwymiarowe odwzorowanie powierzchni Ziemi. Ale Ziemia jest kulista, więc jej wizerunek na pierwszych mapach był zniekształcony. W 1569 roku Gerardus Merkator (1512-94), flamandzki geograf i kartograf, wprowadził dokładniejszy sposób rysowania map. Narysował on świat tak, jak gdyby był walcem podzielonym równoległymi, poziomymi i pionowymi liniami, nazywanymi równoleżnikami i południkami. W 1585 roku Merkator opublikował atlas map narysowanych z wykorzystaniem nowego systemu. Odwzorowanie to używane jest w atlasach do dzisiaj. Evangelista Torricelli (1608-47) był synem włoskiego tkacza. Eksperymentował on z próżnią i ciśnieniem. W 1643 roku stworzył urządzenie, zwane dzisiaj barometrem rtęciowym, używane do mierzenia ciśnienia atmosferycznego. Od tysięcy lat ludzie mierzyli temperaturę odnotowując zwiększanie objętości cieczy po jej ogrzaniu. W XVII wieku istniało | już ponad 30 skal mierniczych, dlatego też porównanie odczytów z różnych rodzajów termometrów było trudne. W 1742 r. Anders Celsius (1701-44), szwedzki astronom, wynalazł standardową skalę mierzenia temperatury. Zwana jest ona skalą Celsjusza. Każdy stopień stanowi jedną setną różnicy temperatur między temperaturą wrzenia i zamarzania wody. W 1908 roku, urodzony w Niemczech fizyk, Hans Geiger (1882-1945), wynalazł ręczny przyrząd wykorzystywany do wykrywania promieniowania. Znany jest on dzisiaj pod nazwą licznika Geigera. Jeśli występuje promieniowanie, z urządzenia wydobywają się charakterystyczne trzaski. Poziom promieniowania jest obliczany i wyświetlany na liczniku.